Verbum

сляпіць, ✂; незак.

1. Пазбаўляць зроку; пагаршаць зрок, псаваць вочы.

   • С. вочы чытаннем.

2. Асляпляць вочы яркім святлом, перашкаджаць бачыць, засыпаючы ці залепліваючы, засцілаючы вочы чым-н.

   • Белізна снегу слепіць вочы.
   • Мокры снег сляпіў вочы.

3. перан. Пазбаўляць разважлівасці пад уздзеяннем якіх-н. пачуццяў.

   • Рэўнасць сляпіла хлопца.

сляпучы, ✂.

Вельмі яркі, асляпляльны.

• Сляпучыя промні сонца.

сляпы, ✂.

1. Які не бачыць, пазбаўлены зроку.

   • Сляпое дзіця.
   • Падручнікі для сляпых (наз.).

2. перан. Які паступае, не ўзважаючы і не абдумваючы сваіх учынкаў.

   • Слепа (прысл.) паверыць першаму сустрэчнаму.
   • Сляпое наследаванне чыім-н. дзеянням.

3. Такі, што цяжка разабраць, прачытаць (пра шрыфт, тэкст і пад.).

   • С. адбітак на паперы.

4. Праз які дрэнна або нічога не бачна.

   • Сляпыя шыбы ў вокнах.
   • Сляпая хата (з малымі вокнамі).

5. Які адбываецца без удзелу зроку, без бачных арыенціраў (спец.).

   • С. метад друкавання (не гледзячы на клавішы).
   • С. палёт на самалёце.

○

• Сляпая кішка — пачатковая частка тоўстай кішкі, якая мае чэрвепадобны адростак.

слясак, ✂, м.

Прыстасаванне ў выглядзе рычажка ў клямцы, пры дапамозе якога адчыняюцца і зачыняюцца дзверы.

|| прым. слясачны, ✂.

слясарны, ✂.

Які мае адносіны да работы слесара.

• Слясарныя работы.
• С. інструмент.

слясарня, ✂, ж.

Слясарная майстэрня.