сляпіць

дзеяслоў | незакончанае трыванне

  1. Пазбаўляць зроку; пагаршаць зрок, псаваць вочы.

    • С. вочы чытаннем.
  2. Асляпляць вочы яркім святлом, перашкаджаць бачыць, засыпаючы ці залепліваючы, засцілаючы вочы чым-н.

    • Белізна снегу слепіць вочы.
    • Мокры снег сляпіў вочы.
  3. пераноснае значэнне: Пазбаўляць разважлівасці пад уздзеяннем якіх-н. пачуццяў.

    • Рэўнасць сляпіла хлопца.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)