Verbum

скрануць, ✂; зак.

Зрушыць з месца.

• С. шафу.

|| незак. скранаць, ✂.

|| наз. скрананне, ✂.

скрапіць, ✂; зак.

Выклікаць запор.

• Пражаным бобам скрапіла (безас.) жывот.

|| незак. скрапляць, ✂.

|| наз. скрапленне, ✂.

скрапляльны, ✂.

Які служыць для скраплення жывата.

• С. сродак.

скрасці, ✂; зак.

Цішком забраць для сябе што-н. чужое.

• Тваіх здабыткаў злодзею не с.

скрозь, прысл. і прыназ.

1. прысл. Усюды.

   • С. лёг снег.

2. прысл. Заўсёды, увесь час (разм.).

   • Я сябе с. сам правяраю.

3. прыназ. з В. Цераз што-н.

   • С. шчыліны дзвярэй прабівалася святло.

4. прыназ. з В. Ужыв. пры абазначэнні стану, дзеяння і пад., якое змяняецца, суправаджаецца іншым дзеяннем, станам і пад.

   • Шаптаць с. слёзы.

скроіць, ✂; зак.

1. гл. кроіць.

2. Кроячы, зрасходаваць што-н.

   • С. увесь паркаль.

|| незак. скройваць, ✂.

скромнік, ✂, м.

Чалавек сціплых паводзін.

|| ж. скромніца, ✂.

скромнічаць, ✂; незак.

Дзейнічаць з залішняй скромнасцю.

|| зак. паскромнічаць, ✂.

|| наз. скромнічанне, ✂.

скромны, ✂.

1. Стрыманы ў выказваннях аб сваіх заслугах, не ганарысты.

   • Вядомы вучоны — вельмі с. чалавек.

2. Стрыманы, умераны, просты і прыстойны.

   • Вельмі скромная дзяўчына.
   • Скромна (прысл.) апранацца.

3. перан. Нязначны, малы, якога ледзь хапае.

   • Скромная сума грошай.

|| наз. скромнасць, ✂.

скронь, ✂, ж.

Бакавая частка чэрапа ад вуха да лобнай косці.

|| прым. скроневы, ✂.