Verbum

адсто́яцца, ✂; зак.

1. Пра вадкасць: пастаяўшы, выдзеліць з сябе асадак.

2. перан. Канчаткова сфарміравацца (пра думкі, погляды).

   • Думка адстоялася, ўсё стала зразумелым.

|| незак. адстойвацца, ✂.

адстраля́цца, ✂; зак.

1. Адбіцца стральбой.

   • А. ад ваўкоў.

2. Скончыць стральбу (разм.).

   • Падраздзяленне адстралялася.

|| незак. адстрэльвацца, ✂.

адстро́іць, ✂; зак.

Надаць які-н. пэўны выгляд (шляхам рамонту і пад.).

• А. кватэру.

|| незак. адстройваць, ✂.

адстры́гчы, ✂; зак.

Адрэзаць стрыжкай.

• А. валасы.

|| незак. адстрыгаць, ✂.

адстрэ́ліць, ✂; зак. (разм.).

1. Адарваць куляй, снарадам.

   • А. палец.

2. Забіць (звера) па асобым дазволе.

   • А. лася.

|| незак. адстрэльваць, ✂.

адстрэ́льваць, ✂; незак.

1. гл. адстрэліць.

2. Паляваць на каго-н., забіваючы па дазволу і пад. (спец.).

   • А. дзікіх качак.

|| наз. адстрэл, ✂.

• А. ваўкоў.

адсту́каць, ✂; зак. (разм.).

1. Выканаць, зрабіць, стукаючы па чым-н.

   • А. такт.
   • А. заяву на машынцы (надрукаваць).

2. Стукаючы, пашкодзіць.

   • А. сабе ўсе пальцы.

|| незак. адстукваць, ✂.

адступа́льны, ✂.

Які носіць характар адступлення, звязаны з адступленнем.

• А. манеўр.

адступі́цца, ✂; зак. (разм.).

1. Адмовіцца ад чаго-н., перастаць адстойваць што-н.

   • А. ад сваіх намераў.

2. Перастаць мець зносіны з кім-н., адвярнуцца ад каго-н.

   • Не адступіцеся ад маіх дзяцей!

|| незак. адступацца, ✂.

адступі́ць, ✂; зак.

1. Адысці, аддаліцца ад каго-, чаго-н.

   • А. улева на два крокі.
   • Хвароба адступіла (перан.).

2. Адысці назад пад націскам праціўніка.

   • Адступілі з баямі.
   • А. перад цяжкасцямі (перан.).

3. Перанесці ўвагу з асноўнага на другараднае.

   • Аўтар адступіў ад тэмы.

4. Перастаць прытрымлівацца чаго-н.

   • А. ад старых звычаяў.

5. Зрабіць водступ на паперы, пішучы ці друкуючы што-н.

   • А. ад краю.

6. ад чаго і без дапаўнення. Адмовіцца ад свайго намеру, сваіх планаў.

   • Ён не адступіць ад свайго.

|| незак. адступаць, ✂.

|| наз. адступленне, ✂.