Verbum

адста́лы, ✂.

1. Які адстаў ад іншых у дарозе.

   • Адсталая птушка.

2. перан. Які стаіць на больш нізкім узроўні развіцця параўнальна з іншымі.

   • А. чалавек.
   • Адсталая краіна.
   • Адсталыя погляды.

|| наз. адсталасць, ✂.

адста́ўка, ✂, ж.

Канчатковае звальненне з вайсковай, а таксама з дзяржаўнай службы.

• Капітан у адстаўцы.
• Выйсці ў адстаўку.

◊

• Адстаўка кабінета, урада — выхад у сувязі з вотумам недавер’я або зменай кіраўніка дзяржавы.

адстаўні́к, ✂, м. (разм.).

Адстаўны ваеннаслужачы.

адстаўны́, ✂.

Які знаходзіцца ў адстаўцы.

• А. маёр.

◊

• Адстаўной казы барабаншчык (разм. іран.) — чалавек, з якім ніхто не лічыцца.

адста́ць, ✂; зак.

1. Рухаючыся марудней за іншых або затрымаўшыся, застацца ззаду.

   • Трэба было бегчы, каб не а. ад кампаніі.

2. Спазніўшыся куды-н., застацца на месцы.

   • А. ад цягніка.

3. перан. Не дасягнуць неабходнага ўзроўню ў чым-н., апынуцца ззаду іншых, робячы што-н. або развіваючыся павальней, больш марудна.

   • А. у вучобе.
   • А. у выкананні плана.

4. Пра гадзіннік: паказаць больш ранні час, чым у сапраўднасці.

   • Гадзіннік адстаў на дзесяць мінут.

5. Аддзяліцца, адваліцца.

   • Шпалеры адсталі.

6. Перастаць дакучаць (разм.).

   • Адстаньце ад мяне!

|| незак. адставаць, ✂.

|| наз. адставанне, ✂.

адстая́ць​¹, ✂; зак.

Абараніць ад нападу, ад замаху на што-н.

• А. мір на зямлі.
• А. сваё права.

|| незак. адстойваць, ✂.

|| наз. адстойванне, ✂.

адстая́ць​², ✂; зак.

Прысутнічаючы дзе-н., прастаяць да канца.

• А. на нагах увесь сеанс.

|| незак. адстойваць, ✂.

адсто́й, ✂, м.

Асадак з вадкасці на дне пасудзіны.

адсто́йнік, ✂, м. (спец.).

Басейн або рэзервуар, у якім адстойваецца вадкасць.

адсто́йны, ✂.

Які служыць для адстойвання, ачышчэння вадкасці.

• А. бак.