Verbum

стрэльбішча, ✂, н.

Участак, абсталяваны для вучэбнай або спартыўнай стральбы.

|| прым. стрэльбішчны, ✂.

стрэляны, ✂.

1. Пра дзічыну: забіты са стрэльбы.

   • Стрэляная качка.

2. Які пабыў у баях, абстраляны.

   • С. салдат.

3. Такі, у якога стралялі.

   • С. верабей (перан. вопытны, бывалы чалавек).
   • Стрэляная птушка (таксама перан. тое, што і стрэляны верабей).

4. Выкарыстаны для стральбы.

   • Стрэляныя гільзы.

стрэмечка, ✂, н. (спец.).

Адна са слыхавых костачак сярэдняга вуха.

стрэмка, ✂, ж.

Востры, тонкі кавалачак дрэва, асколак шкла, металу, які залез пад скуру.

• Дастаць стрэмку.

стрэмя, ✂, н.

1. Жалезная дужка з вушкам для ўпору нагі конніка, якая падвешваецца да сядла пры дапамозе рэменя.

2. Тое, што і стрэмечка (спец.).

|| прым. страмянны, ✂.

стрэпет, ✂, м.

Стэпавая птушка сямейства дроф, якая ў час палёту ўтварае рэзкі шум крыламі.

|| прым. страпяціны, ✂.

стрэптакок, ✂, м.

Бактэрыя, узбуджальнік гнойных і некаторых іншых захворванняў.

|| прым. стрэптакокавы, ✂.

стрэс, ✂, м.

Стан напружання арганізма, які з’яўляецца ахоўнай рэакцыяй у адказ на дзеянне моцных раздражняльнікаў унутранага або знешняга асяроддзя.

|| прым. стрэсавы, ✂.

стрэсці, ✂; зак.

1. Трасучы, скінуць што-н.

   • С. пясок з палавіка.
   • С. расу з травы.

2. Трасучы, змяшаць разам; зрабіць трасянку.

   • С. сена з саломай.

|| незак. стрэсваць, ✂ і страсаць, ✂.

|| наз. стрэсванне, ✂ і страсанне, ✂.

стрэсціся, ✂; зак.

1. Зваліцца, скінуцца ад стрэсвання.

   • Крошкі стрэсліся з абруса.

2. Добра змяшацца.

   • Сена стрэслася с саломай.

3. Здарыцца, адбыцца (разм.).

   • У суседзяў нешта стрэслася ў доме.