Verbum

анлайнавы слоўнік

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т у ф х ц ч ш э ю я

а в е і л м н о р у ы э ю я

а б в г д з і й к л м н п р с т ў ф х ц ш ю

гарыцвет, ✂, м.

Назва некаторых травяністых раслін сямейства гваздзіковых з яркімі жоўтымі і чырвонымі кветкамі.

гарышча, ✂, н.

Тое, што і гара (у 4 знач.).

гарэза, ✂, м.; ✂, ж..

Свавольнік, дуронік, непаседа.

|| прым. гарэзны, ✂.

гарэзаваць, ✂; незак.

Сваволіць, дурэць.

гарэзлівы, ✂.

Свавольны, непаседлівы.

Г. хлапчук.

|| наз. гарэзлівасць, ✂.

гарэзнік, ✂, м.

Тое, што і гарэза.

|| ж. гарэзніца, ✂.

гарэзнічаць, ✂; незак.

Тое, што і гарэзаваць.

гарэлка¹, ✂, ж.

Прыстасаванне для спальвання гаручай вадкасці, газу (у асвятляльных і ацяпляльных прыборах).

Пліта на чатыры гарэлкі.

|| прым. гарэлачны, ✂.

гарэлка², ✂, ж.

Моцны алкагольны напітак.

○

Царская гарэлка — сумесь азотнай кіслаты з салянай.

|| памянш. гарэлачка, ✂.

|| прым. гарэлачны, ✂.

гарэлкі, ✂.

Народная гульня, удзельнікі якой стаяць парамі, а той з удзельнікаў, хто «гарыць», стаіць наперадзе і па сігналу ловіць аднаго з першай пары, якая разбягаецца у розныя бакі.