Verbum

ры́кша

[рус. рикша < яп. (dzin) rikisia, ад dzin = чалавек + riki = сіла + sia = вазок]

чалавек, які перавозіць пасажыраў, упрогшыся ў спецыяльную двухколавую каляску.

ры́лі

(ням. Rille = баразна)

вузкія звілістыя далінападобныя паніжэнні рэльефу на Месяцы і Марсе.

ры́мар

(польск. rymarz, ад ням. Riemer)

майстар, які вырабляе раменную вупраж.

рыме́са

(іт. rimessa = перадача, перавод)

плацёжны плацежны дакумент (вэксаль, чэк, грашовы перавод) у іншаземнай валюце, прызначаны для міжнародных разлікаў (гл. рэмітаваць).

ры́на

(ст.-польск. ryna, ад ням. Rinne)

металічная труба для сцёку дажджавой вады з даху.

рынаві́русы

(ад гр. rhin, -inos = нос + вірусы)

вірусы, якія выклікаюць у чалавека і жывёл запаленчыя хваробы верхніх дыхальных шляхоў.

рынадзі́на

(н.-лац. rinodina)

накіпны сумчаты лішайнік сям. фісцыевых, які расце на камяністых субстратах і валунах, на раслінных рэштках, кары дрэў, сугліністай глебе.

ры́нак

(польск. rynek, ад ням. Ring)

1) месца рознічнага гандлю, базар;

2) сфера тавараабароту (напр. унутраны р., знешні р.);

3) сістэма эканамічных адносін паміж таваравытворцамі.

рынало́гія

(ад гр. rhis, -inos = нос + -логія)

раздзел медыцыны, які вывучае хваробы носа.

рынапітэ́к

(н.-лац. rhynopithecus)

танкацелая малпа шакаладна-карычневай, шараватай або залаціста-аранжавай афарбоўкі, якая водзіцца ў горных лясах Паўд. Кітая і Паўн. В’етнама.