Króne f -, -n
1) каро́на, вяне́ц
2) каро́нка (зуба);
sich (D) éine ~ áufsetzen lássen* паста́віць (сабе́) каро́нку
3) кро́на (манета)
4) вярша́ліна, верхаві́на (дрэва)
5) лю́стра, жырандо́ль;
◊
das setzt állem die ~ auf! гэ́та ўжо́ верх усяго́!; гэ́та ўжо́ зана́дта!;
wie die Pérle in der ~ sein вызнача́цца (у грамадстве і г.д.);
was ist ihm in die ~ gefáhren? што яму́ прыйшло́ ў галаву́?
Krónleuchter m -s, - лю́стра, кандэля́бр, жырандо́ль
Krónzeuge m -n, -n юрыд. гало́ўны све́дка
Kropf m -(e)s, Kröpfe валлё, валля́к;
éinen ~ háben хварэ́ць на базе́даву хваро́бу
Króppzeug n -(e)s разм. дзятва́, малышня́
krönen vt
1) (zu D, als A) каранава́ць (каго-н. на…);
sich ~ lássen* каранава́цца
2) (mit, von D) уве́нчваць (чым-н.);
von Erfólg gekrönt sein увянча́цца по́спехам
Krönung f -, -en
1) карана́цыя, каранава́нне
2) перан. завяршэ́нне, увянча́нне;
séine ~ in etw. (D) fínden* увянча́цца, завяршы́цца чым-н.
kröpfen vi дзяўбці́, е́сці (пра драпежных птушак)
Krösus m -, -se багаце́й, багаты́р, крэз
Kröte f -, -n заал. рапу́ха, жа́ба