krönen vt

1) (zu D, als A) каранава́ць (каго-н. на…);

sich ~ lssen* каранава́цца

2) (mit, von D) уве́нчваць (чым-н.);

von Erflg gekrönt sein увянча́цца по́спехам

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)