Króne f -, -n

1) каро́на, вяне́ц

2) каро́нка (зуба);

sich (D) éine ~ áufsetzen lássen* паста́віць (сабе́) каро́нку

3) кро́на (манета)

4) вярша́ліна, верхаві́на (дрэва)

5) лю́стра, жырандо́ль;

◊

das setzt állem die ~ auf! гэ́та ўжо́ верх усяго́!; гэ́та ўжо́ зана́дта!;

wie die Pérle in der ~ sein вызнача́цца (у грамадстве і г.д.);

was ist ihm in die ~ gefáhren? што яму́ прыйшло́ ў галаву́?

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)