надабало́нны, ‑ая, ‑ае.
Які знаходзіцца, размешчаны над абалонай (у 1 знач.); надпоймавы.
надабра́ць, надбяру, надбярэш, надбярэ; надбяром, надбераце; што і чаго.
Разм. Зменшыць колькасць чаго‑н. (пра сыпкія, вадкія і інш. рэчывы).
надава́цца 1, ‑даецца; незак.
Зал. да надаваць 1.
надава́цца 2, ‑даюся, ‑даешся, ‑даецца; ‑даёмся, ‑даяцеся; зак.
Разм. У выразе: усім не надаешся — усё роўна на ўсіх не хопіць (асабліва калі не хочацца даваць чаго‑н.).
надава́ць 1, ‑даю, ‑даеш, ‑дае; ‑даём, ‑даяце.
Незак. да надаць (у 1–4 знач.).
надава́ць 2, ‑даю, ‑даеш, ‑дае; ‑даём, ‑даяце; зак.
Разм.
1. чаго. Даць нейкую колькасць чаго‑н. за некалькі прыёмаў. Надаваць рэчаў. Надаваць лякарства. □ Сарамліва, але добра пераказаў .. [Ігнась] вывучаны верш, і за гэта настаўніца надавала яму падарункаў. Мурашка.
2. Пабіць. Надаваць па карку.
надагну́ць, ‑гну, ‑гнеш, ‑гне; ‑гнём, ‑гняце; зак., што.
Разм. Трошкі сагнуць. Надагнуць дрот.
нада́дзены, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад надаць.
нададра́ны, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад нададраць.
нададра́цца, наддзярэцца; зак.
Разм. Крыху, не да канца разадрацца. Нададралася папера.
нададра́ць, наддзяру, наддзярэш, наддзярэ; наддзяром, наддзераце; зак., што.
Разм. Крыху, не да канца разадраць. Нададраць канверт.
надае́длівы, ‑ая, ‑ае.
Тое, што і надакучлівы. Рука ў лубках гудзе надаедлівым болем. Брыль.