наво́кала,
1. прысл. Тое, што і навокал (у 1, 2 знач.). Выбліснула сонейка. І ўсё навокала ажыло і павесялела... Ігнаценка. Далёка ад мора наш горад, Навокала — поле ды лес. Прыходзька.
2. прыназ. з Р. Тое, што і навокал (у 3, 4 знач.). Навокала агню стаяць і сядзяць людзі ў вайсковай адзежы. Колас. Як [цені], сіняватыя кругі Навокала вачэй ляглі, а вочы Як быццам просяць злітавацца ўсіх. Багдановіч.
наво́раны, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад наворваць.
наво́рваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да наараць.
наво́страны, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад навастрыць.
наво́стрыванне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. навострываць.
наво́стрывацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.
1. Незак. да навастрыцца (у 1 знач.).
2. Зал. да навострываць.
наво́стрываць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да навастрыць (у 1 знач.).
наво́хрывацца, ‑аецца; незак.
Зал. да навохрываць.
наво́хрываць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да навохрыць.
наво́хрыць, ‑ру, ‑рыш, ‑рыць; зак., што.
Спец. Пакрыць, пафарбаваць вохрай. Навохрыць падлогу.