Verbum

вы́менціць, ‑нчу, ‑нціш, ‑нціць; зак., што.

1. Навастрыць касу мянташкай.

2. Разм. груб. Прагна з’есці ўсё.

вы́менчаны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад выменціць.

выме́ньвацца, ‑аецца; незак.

Зал. да выменьваць.

выме́ньваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да выменяць.

вы́меняны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад выменяць.

вы́меняць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе; зак., што.

Набыць што‑н. шляхам абмену.

выме́р, ‑у, м.

Разм. Вызначэнне велічыні, памераў чаго‑н.; вымярэнне. [Беразінец:] — У нас тут няма пэўных звестак, бо ніхто раней такіх вымераў не рабіў. Броўка.

вы́мераны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад вымераць.

вы́мераць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Дакладна вызначыць велічыню, памеры чаго‑н. Вымераць крывяны ціск. Вымераць плошчу пакоя.

выме́рванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. вымерваць — вымераць.