Verbum

надло́мваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да надламаць.

надло́мленасць, ‑і, ж.

Уласцівасць надломленага.

надло́млены, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад надламаць.

2. у знач. прым. Тое, што і надламаны (у 2 знач.). — Няма сцэнічных даных, — надломленым голасам сказала .. [Аксана] і пачала шукаць у сумачцы насоўку. Пянкрат.

надло́млівацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да надламацца.

2. Зал. да надломліваць.

надло́мліваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да надламаць.

надлупі́ць, ‑луплю, ‑лупіш, ‑лупіць; зак., што.

Ачысціць нейкую частку чаго‑н. ад кары, шкарлупіны і пад. Надлупіць яечка.

надлу́плены, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад надлупіць.

надлу́плівацца, ‑аецца; незак.

Зал. да надлупліваць.

надлу́пліваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да надлупіць.

надмагі́льны, ‑ая, ‑ае.

Які знаходзіцца пад магілай, на магіле. Пад зялёнымі лапкамі паўрасталі ў зямлю пляскатыя надмагільныя камяні. Паўлаў.