Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
агеёжіоуыьэюя
бвгджзйклмнпрстўхцчш

лячыць, ✂; незак.

Прымяняць медыцынскія сродкі для спынення якой-н. хваробы, імкнуцца паправіць здароўе.

  • Л. сухоты.
  • Л. хворага.

|| звар. лячыцца, ✂.

|| наз. лячэнне, ✂.

лячэбніца, ✂, ж.

Лячэбная ўстанова спецыяльнага прызначэння.

  • Ветэрынарная л.

лячэбны, ✂.

Прызначаны для лячэння.

  • Лячэбная фізкультура.
  • Лячэбная ўстанова.