Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
агеёжіоуыьэюя
бвгджзйклмнпрстўхцчш

лягчаць, ✂; незак. (разм.).

Тое, што і пакладаць.

|| зак. вылегчаць, ✂.

|| наз. лягчанне, ✂.

лягчэць, ✂; незак.

  1. Памяншацца ў вазе, станавіцца больш лёгкім.

  2. безас., каму і без дапаўнення. Аб паляпшэнні самаадчування, настрою і пад.

    • Раніцай лягчэе на душы.

|| зак. палягчэць, ✂.