Verbum

анлайнавы слоўнік

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т у ф х ц ч ш э ю я

а в е і л м н о п р с у х ю ’

б в д ж з к л м н п р с т ў ф х ц ш

кот, ✂, м.

Самец кошкі.

Сібірскі к.

◊

Кату па пяту (разм. жарт.) — вельмі малы ростам.
Купіць ката ў мяшку (разм.) — набыць што-н., не ведаючы яго якасці.
Як кот наплакаў каго-чаго (разм. жарт.) — пра нязначную колькасць чаго-н.

|| памянш. коцік, ✂ і каток, ✂.

|| прым. каціны, ✂.

котлішча, ✂, н. (разм.).

Месца жыхарства, сяліба.
- Ён і цяпер на дзедавым котлішчы сядзіць.
перан. Род, сям’я.
- Благі хлопец як і ўсё іх к.

котная, ✂, ж.

Цяжарная (пра авечку, казу, кошку).