Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеілмнопрсухю’
бвджзклмнпрстўфхцш

кобальт, ✂, м.

Хімічны элемент, серабрыста-белы метал з чырванаватым адлівам.

|| прым. кобальтавы, ✂.

  • К. сплаў.

кобза, ✂, ж.

Старадаўні ўкраінскі струнны шчыпковы музычны інструмент.

кобра, ✂, ж.

Ядавітая змяя спякотных краін сямейства аспідаў, з плямамі ніжэй галавы.