Verbum

усмактаць, ✂; зак.

Увабраць у сябе, паглынуць; усмактаць.

• Зямля ўсмактала вільгаць.

|| незак. усмоктваць, ✂.

усмаліць​¹, ✂; зак. (разм.).

Добра засмаліць што-н.

• У. лодку.

усмаліць​², ✂; зак. (разм.).

Моцна ўдарыць.

• У. пугай.
• Замоўкні, бо зараз усмалю!

усмешка, ✂, ж.

Міміка твару, губ, вачэй, якая паказвае схільнасць да смеху, выражае радасць, задаволенасць і пад.

• Чыстая ў.
• Вясёлая ў.
• Хітрая ў.

|| памянш. усмешачка, ✂.

усмешлівы, ✂.

З усмешкай на твары, які часта ўсміхаецца.

|| наз. усмешлівасць, ✂.

усміхацца, ✂; незак.

Усмешкай выражаць якія-н. пачуцці.

• Жыццярадасна ў.

|| зак. усміхнуцца, ✂.

усобіца, ✂, ж.

Міжусобная варожасць.

• Княжацкія ўсобіцы.

усохлы, ✂.

1. Які высах, стаў вельмі сухім.

   • Усохлая зямля.

2. Які засох, зачах.

   • Усохлае дрэўца.

усохнуцца, ✂; зак.

Тое, што і усохнуць (у 2 знач.).

• Зерне ўсохлася.

|| незак. усыхацца, ✂.

|| наз. усыханне, ✂.

усохнуць, ✂; зак.

1. Стаць цвёрдым ад высыхання.

   • Зямля ўсохла.

2. Зменшыцца ў вазе, аб’ёме ад высыхання.

   • Зерне ўсохла.

3. Засохнуць, зачахнуць.

   • Яблыня ўсохла.

|| незак. усыхаць, ✂.

|| наз. усыханне, ✂.