Verbum

цырымоніцца, ✂; незак.

1. Захоўваць правілы прынятага этыкету; быць цырымонным.

2. Праяўляць празмерную мяккасць; сарамлівасць.

   • Не трэба з ім ц.

|| зак. пацырымоніцца, ✂.

цырымонія, ✂, ж.

1. Устаноўлены ўрачысты абрад, парадак правядзення чаго-н.

   • Вясельная ц.
   • Ц. прыёму.

2. перан., звычайна Вымушанасць, ненатуральнасць у паводзінах.

   • Навошта гэтыя цырымоніі?
   • Прашу без цырымоній.

|| прым. цырыманіяльны, ✂.

цырымонны, ✂.

1. Як пры цырымоніі (у 1 знач.), чапурысты.

   • Ц. паклон.

2. Схільны да цырымоній (у 2 знач.).

   • Ц. чалавек.

|| наз. цырымоннасць, ✂.

цыста, ✂, ж. (спец.).

Абалонка, утвораная некаторымі арганізмамі (напр. бактэрыямі і прасцейшымі), якая засцерагае іх пры неспрыяльных знешніх умовах.

цыстаскапія, ✂, ж. (спец.).

Метад даследавання ўнутранай паверхні мачавога пузыра з дапамогай цыстаскопа.

|| прым. цыстаскапічны, ✂.

цыстаскоп, ✂, м.

Інструмент для агляду поласці мачавога пузыра.

|| прым. цыстаскопны, ✂.

цыстыт, ✂, м. (спец.).

Запаленне мачавога пузыра.

|| прым. цыстытны, ✂.

цыстэрна, ✂, ж.

Вялікі рэзервуар, а таксама вагон або аўтамабіль з такім рэзервуарам для захоўвання або перавозкі вадкасці.

• Нафтавая ц.

|| прым. цыстэрнавы, ✂.

цытаваць, ✂; незак.

Прыводзіць адкуль-н. цытату.

• Ц. класікаў літаратуры.

|| зак. працытаваць, ✂.

|| наз. цытаванне, ✂ і цытацыя, ✂.

цытадэль, ✂, ж.

1. Гарадская крэпасць.

2. перан. Цвярдыня, апора (высок.).

   • Ц. міру.
   • Брэсцкая ц.