Verbum

услон, ✂, м.

Пераносная лаўка на ножках у сялянскай хаце.

|| памянш. услончык, ✂.

услухвацца, ✂; зак.

Уважліва прыслухацца, стараючыся пачуць, зразумець што-н.

• У ў гаворку.

|| незак. услухоўвацца, ✂.

услых, прысл.

Так, што чутно іншым, уголас.

• Чытаць у.

усляпую, прысл.

Нічога не бачачы; наўгад.

• Страляць у.

усмаглы, ✂ і усмяглы, ✂.

1. Зняможаны ад смагі.

2. Перасохлы ад недахопу вільгаці.

   • Усмаглыя губы.

усмагнуць, ✂ і усмягнуць, ✂; зак.

1. Дайсці да знямогласці ад смагі.

   • Усмаг араты за дзень на полі.

2. Перасохнуць ад недахопу вільгаці.

   • Зямля ўсмагла, патрэскалася.

усмажыцца, ✂; зак.

Смажачыся, згатавацца; добра прасмажыцца.

|| незак. усмажвацца, ✂.

усмак, прысл. (разм.).

1. Са смакам, з апетытам.

   • У. пад’елі.

2. Да поўнага задавальнення.

   • Выспацца ў.

усмакаваць, ✂; зак.

Упадабаць (якую-н. страву).

• У. смажаныя грыбы.

усмактацца, ✂; зак.

1. Упіўшыся, пачаць смактаць.

   • П’яўка ўсмакталася ў нагу.

2. Увабрацца, прасочваючыся.

   • Вада ўсмакталася ў зямлю.

3. Прысмактацца губамі (пра дзіця).

|| незак. усмоктвацца, ✂.