Verbum

меламан, ✂, м. (кніжн.).

Той, хто вельмі любіць музыку і спевы.

|| ж. меламанка, ✂.

|| прым. меламанскі, ✂.

меланж, ✂, ж. (спец.).

Пража або тканіна з сумесі афарбаваных у розныя колеры валокнаў, валакністых матэрыялаў.

|| прым. меланжны, ✂.

• М. камбінат.

меланхалічны, ✂.

1. гл. меланхолія.

2. Схільны да меланхоліі, які выражае меланхолію.

   • М. характар.

|| наз. меланхалічнасць, ✂.

меланхолік, ✂, м.

Чалавек, хворы на меланхолію, схільны да суму, нуды.

|| ж. меланхалічка, ✂.

меланхолія, ✂, ж.

Хваравіта-прыгнечаны стан, туга, хандра.

|| прым. меланхалічны, ✂.

• М. настрой.

мелас, ✂, м. (спец.).

Абагульненне паняцця меладычнага, песеннага пачатку ў музыцы.

|| прым. меласны, ✂.

меліса, ✂, ж.

Травяністая меданосная расліна сямейства губакветных, з жоўтымі кветкамі і лімонным пахам.

мелісты, ✂.

Які мае мелі.

• Мелістая затока.

меліяраваць, ✂; зак. і незак.

Правесці (праводзіць) меліярацыю.

• М. забалочаныя землі.

меліяратар, ✂, м.

Спецыяліст па меліярацыі.

|| прым. меліяратарскі, ✂.