Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

кома, ✂, ж. (спец.).

Невялікі (меншы за ​1⁄8 тону) інтэрвал паміж двума гукамі.

комельгам, прысл. (абл.).

Хутка, паспешліва, неабдумана.

  • Кінуўся к.

комі, нескл.

Народ фіна-угорскай моўнай групы, які складае асноўнае насельніцтва Рэспублікі Комі, што ўваходзіць у склад Расійскай Федэрацыі.

|| прым. комі, ✂.

комік, ✂, м.

  1. Акцёр, які выконвае камічныя ролі.

  2. перан. Чалавек, які ўмее смяшыць, весяліць іншых (разм.).

комікс, ✂, м.

Невялікая кніжка з малюнкамі або серыя малюнкаў з тэкстам лёгкага, звычайна прыгодніцкага зместу.

комін, ✂, м.

Труба для адводу дыму з печы.

|| прым. комінны, ✂.

комкаць, ✂; незак.

  1. Тое, што і камячыць.

  2. Рабіць наспех, скарачаючы, заканчваючы.

    • К. даклад.

|| зак. скомкаць, ✂.

компас, ✂, м.

Прыбор для вызначэння старон свету, у якім намагнічаная стрэлка заўсёды паказвае на поўнач.

|| прым. компасны, ✂.

комплекс, ✂, м.

  1. Сукупнасць, спалучэнне чаго-н., што складае адно цэлае.

    • Мемарыяльны к.
    • К. гімнастычных практыкаванняў.
  2. Сукупнасць звязаных адзін з адным галін народнай гаспадаркі ці прадпрыемстваў розных галін гаспадаркі.

    • Аграпрамысловы к.
    • Тэрытарыяльна-вытворчы к.
    • Ваенна-прамысловы к.
    • Паліўна-энергетычны к.
  3. Група пабудоў адзінага прызначэння.

    • Жывёлагадоўчы к.
    • Спартыўны к.

|| прым. комплексны, ✂.

  • Комплексная аўтаматызацыя.

кон, ✂, м.

  1. Месца, дзе ставяцца фігуры, якія трэба выбіваць (пры гульні ў гарадкі, пікара і пад.) або месца, куды кладзецца стаўка ў азартных гульнях.

    • Начарціць к.
    • Паставіць грошы на к.
  2. Адна партыя якой-н. гульні.

    • Згуляць адзін к.