Verbum

выселіць, ✂; зак.

Прымусіць пакінуць месца свайго жыхарства.

• В. у суседнюю вёску.

|| незак. высяляць, ✂.

выселкі, ✂.

Невялікае паселішча на новым месцы, якое выдзелілася з іншага населенага пункта.

• Жыць на выселках.

|| прым. выселкавы, ✂.

высеўкі, ✂.

Астаткі ад прасеянага.

• Аўсяныя в.

|| прым. высевачны, ✂.

высечка, ✂, ж.

1. гл. высечы.

2. мн. -чак. Месца, дзе высеклі лес.

   • Раскарчаваць высечку.

высечы, ✂; зак.

1. Ссячы ўсё, знішчыць.

   • В. лес.

2. Выбраўшы, ссячы.

   • В. жардзіну.

3. Секучы, дастаць, выняць або вырабіць.

   • В. кавалак лёду.

4. Выразаць з каменя ці на камені.

   • В. надпіс.
   • В. бюст.

5. Здабыць ударам па крэменю, выкрасаць.

   • В. іскру.

|| незак. высякаць, ✂.

|| наз. высечка, ✂.

высеяць, ✂; зак.

Пасеяць (якую-н. колькасць).

• В. сто пудоў жыта.

|| незак. высяваць, ✂.

|| наз. высяванне, ✂ і высеў, ✂.

• Нормы высеву.
• Высеў траў.

|| прым. высяўны, ✂.

высіліцца, ✂; зак.

1. Дайсці да страты сіл, знясіліцца.

   • В. на цяжкай рабоце.

2. Стаць неўрадлівым, спустошыцца (пра глебу; разм.).

   • Зямля высілілася.

3. (У і 2 ас. не ўжыв.). Страціць моц (пра віно, хрэн і пад. і разм.).

|| незак. высільвацца, ✂.

|| наз. высільванне, ✂ і высіленне, ✂.

высіцца, ✂; незак.

Узвышацца, стаяць высока.

• Удалечыні высіцца вежа.

выскал, ✂, м.

Сціснутыя зубы, якія відаць з-за расцягнутых губ.

• Драпежны в.

выскаляка, ✂, м.; ✂, ж., ✂ (разм.).

Той, хто любіць скаліць зубы, жартаваць.

• Выскалякі не давалі праходу.