Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёіклмнопрстуфхцчшыэюя
авеілнору

скуф’я, ✂, ж.

Востраканечная мяккая шапка з чорнага або фіялетавага аксаміту ў праваслаўнага духавенства.

|| памянш. скуфейка, ✂.

скуць, ✂; зак.

Тое, што і скаваць.

скучыцца, ✂; зак.

Сабрацца ў кучу, у адно месца.

  • Воблакі скучыліся.
  • Вучні скучыліся ля дзвярэй класа.

|| незак. скучвацца, ✂.

скучыць, ✂; зак.

Сабраць у кучу, у адно месца.

  • С. кароў на сенажаці.

|| незак. скучваць, ✂.