Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

мезазой, ✂, м. (спец.).

Тое, што і мезазойская эра.

мезазойскі, ✂:

  • мезазойская эра (спец.) — эра геалагічнай гісторыі Зямлі, якая ідзе за палеазойскай і папярэднічае кайназойскай эры.

мезанін, ✂, м.

Надбудова над сярэдняй часткай невялікага жылога дома.

|| прым. мезанінны, ✂.

мезенец, ✂, м.

Пяты, самы малы палец на руцэ і на назе.

|| памянш. мезенчык, ✂.

мел, ✂, м.

Мяккі белы вапняк, які ўжыв. для пабелкі, пісання і інш.

  • Пісаць мелам на дошцы.
  • Белы, як м.

|| прым. мелавы, ✂.

  • М. перыяд (трэці геалагічны перыяд мезазойскай эры).

мелаваны, ✂:

  • мелаваная панера — папера, пакрытая белай клеенай фарбай.

меладрама, ✂, м.

  1. Драма з вострай інтрыгай, з рэзкім проціпастаўленнем дабра і зла, з перабольшанай эмацыянальнасцю (спачатку — драма з музыкай і спевамі).

  2. перан. Падзея, паводзіны, афарбаваныя перабольшаным драматызмам (неадабр.).

  3. Музычна-драматычны твор, у якім дыялогі і маналогі чаргуюцпа з музыкай або суправаджаюцца ёю.

|| прым. меладраматычны, ✂.

меладычны, ✂.

  1. гл. мелодыка і мелодыя.

  2. Прыемны для слыху, мілагучны.

    • М. голас.

|| наз. меладычнасць, ✂.

меладэкламатар, ✂, м.

Артыст, які займаецца меладэкламацыяй.

|| прым. меладэкламатарскі, ✂.

меладэкламацыя, ✂, ж.

Дэкламацыя вершаў або прозы, якая суправаджаецца музыкай.

|| прым. меладэкламацыйны, ✂.