Verbum

узмацняльны, ✂, (спец.).

Які прызначаны для ўзмацнення, павелічэння чаго-н.

• Узмацняльная падстанцыя.
• Узмацняльнае адценне суфікса.

узмежак, ✂, м.

Частка сенажаці, аблогі, якая прымыкае да агарода.

• Абкасіць у.

узмор’е, ✂, н.

Марское ўзбярэжжа, а таксама мора каля берага.

• Жыць на ўзмор’і.

узмоцнены, ✂.

1. Павялічаны, палепшаны.

   • Узмоцненае харчаванне.

2. Надта настойлівы (кніжн.).

   • Узмоцненыя просьбы.

|| наз. узмоцненасць, ✂.

узмужнелы, ✂.

Які дасягнуў поўнага фізічнага развіцця, стаў дарослым.

• У. хлопец.
• Узмужнелая постаць.

|| наз. узмужнеласць, ✂.

узмужнець, ✂; зак.

Дасягнуць поўнага фізічнага развіцця, стаць зусім дарослым.

• Юнак узмужнеў.

|| наз. узмужненне, ✂.

узмыліць, ✂; зак.

Запарыць хуткай яздой (пра каня).

|| незак. узмыльваць, ✂.

узнавіць, ✂; зак.

1. Стварыць нанава.

   • У. капітал.

2. Аднавіць, адрадзіць разбуранае.

   • У. горад.

3. Пачаць зноў перапыненае.

   • У. знаёмства.

4. Аднавіць, паўтарыць у копіі: творча аднавіць.

   • У. што-н. у памяці.
   • У. партрэт.

|| незак. узнаўляць, ✂.

|| наз. узнаўленне, ✂.

узнагарода, ✂, ж.

1. Плата, дар за якія-н. заслугі і пад.

   • Грашовая ў.

2. Ганаровы знак, ордэн, медаль і пад., якімі адзначаюцца чые-н. заслугі.

   • Высокая ўрадавая ў.

|| прым. узнагародны, ✂.

• У. ліст.

узнагароджанне, ✂, н.

1. гл. узнагародзіць.

2. Тое, што і узнагарода (у 1 знач.).

   • Грашовае ў.