Verbum

цырульня, ✂, ж.

Спецыяльная ўстанова, дзе стрыгуць, голяць, прычэсваюць.

• Жаночая ц.

цырыкаць, ✂; незак.

Пра некаторых птушак: абзывацца гукамі, падобнымі на «цырык-цырык», шчабятаць.

• Жаваранкі цырыкаюць.

|| аднакр. цырыкнуць, ✂.

|| наз. цырыканне, ✂.

цырыманіял, ✂, м.

Распарадак цырымоніі (у 1 знач.), рытуал (у 2 знач.).

• Воінскія цырыманіялы.

|| прым. цырыманіяльны, ✂.

• Ц. марш.

цырымоніцца, ✂; незак.

1. Захоўваць правілы прынятага этыкету; быць цырымонным.

2. Праяўляць празмерную мяккасць; сарамлівасць.

   • Не трэба з ім ц.

|| зак. пацырымоніцца, ✂.

цырымонія, ✂, ж.

1. Устаноўлены ўрачысты абрад, парадак правядзення чаго-н.

   • Вясельная ц.
   • Ц. прыёму.

2. перан., звычайна Вымушанасць, ненатуральнасць у паводзінах.

   • Навошта гэтыя цырымоніі?
   • Прашу без цырымоній.

|| прым. цырыманіяльны, ✂.

цырымонны, ✂.

1. Як пры цырымоніі (у 1 знач.), чапурысты.

   • Ц. паклон.

2. Схільны да цырымоній (у 2 знач.).

   • Ц. чалавек.

|| наз. цырымоннасць, ✂.