Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

рэанімаваць, ✂; зак. і незак.

Правесці (-водзіць) рэанімацыю.

  • Р. арганізм.

рэаніматар, ✂, м.

Урач — спецыяліст па рэанімацыі.

|| прым. рэаніматарскі, ✂.

рэанімацыя, ✂, ж.

Ажыўленне арганізма ў перыяд агоніі і клінічнай смерці.

|| прым. рэанімацыйны, ✂.

  • Рэанімацыйнае аддзяленне клінікі.

рэарганізаваць, ✂; зак. і незак.

Арганізаваць на новых пачатках, пераўтварыць (-раць).

|| наз. рэарганізацыя, ✂.

|| прым. рэарганізацыйны, ✂.

рэастат, ✂, м. (спец.).

Прыбор для рэгулявання сілы току і яго напружання.

|| прым. рэастатны, ✂.