Verbum

асцё, ✂, н., зб.

Доўгія тонкія асцюкі на каласах жыта, ячменю, пшаніцы.

|| прым. асцёвы, ✂.

асцю́к, ✂, м.

Доўгі тонкі вусік на каласах жыта, ячменю, пшаніцы.

• Ячменныя асцюкі.

|| прым. асцюковы, ✂.

асцюкава́ты, ✂.

Багаты на асцюкі, з асцюкамі.

• А. ячмень.

|| наз. асцюкаватасць, ✂.

асцяро́га, ✂, ж.

Асцярожныя адносіны да каго-, чаго-н., ахоўныя меры, каб папярэдзіць якую-н. нечаканасць.

• Ішлі з асцярогай.

асцяро́жлівы, ✂.

Тое, што і асцярожны.

|| наз. асцярожлівасць, ✂.

асцяро́жнічаць, ✂; незак. (разм.).

Дзейнічаць з асцярогай, быць асцярожным.

• Яна надта асцярожнічае.

асцяро́жны, ✂.

Уважлівы, акуратны; які дзейнічае з асцярогай.

• А. стук у дзверы.
• Асцярожна! (прысл.; будзь уважлівым, пагражае небяспека).

|| памянш. асцярожненькі, ✂.

|| наз. асцярожнасць, ✂.

асы́пак, ✂, м. (спец.).

Тое, што асыпалася з гары ў выніку разбурэння пароды.

асы́пацца, ✂; зак.

Апасці; абваліцца.

• Лісце даўно асыпалася.

|| незак. асыпацца, ✂.

|| наз. асыпанне, ✂.

асы́паць, ✂; зак.

Тое, што і абсыпаць.

|| незак. асыпаць, ✂.