Verbum

астра́льны, ✂ (кніжн.).

Зорны.

• А. свет.

астраля́бія, ✂, ж.

Стары геадэзічны (а яшчэ раней — астранамічны) прыбор для вымярэння вуглоў.

астрана́ўт, ✂, м.

1. Спецыяліст па астранаўтыцы.

2. Тое, што і касманаўт.

астрана́ўтыка, ✂, ж.

Навука аб палётах лятальных апаратаў у сусветнай прасторы; касманаўтыка.

|| прым. астранаўтычны, ✂.

астрано́м, ✂, м.

Спецыяліст па астраноміі.

астрано́мія, ✂, ж.

Навука аб нябесных целах.

|| прым. астранамічны, ✂.

• Астранамічная лічба (перан. надзвычай вялікая).

астраўля́нін, ✂, м.

Жыхар вострава.

|| ж. астраўлянка, ✂.

астро́г, ✂, м.

1. У старажытнасці: горад, абнесены частаколам.

2. Тое, што і турма (уст.).

|| прым. астрожны, ✂.

• А. рэжым.

астро́жнік, ✂, м. (уст.).

Арыштант, той, хто пасаджаны ў астрог (у 2 знач.), у турму.

|| ж. астрожніца, ✂.

астро́лаг, ✂, м.

Чалавек, які займаецца астралогіяй.