Verbum

абка́тачны, ✂, (спец.).

Звязаны з абкаткай.

• А. тэрмін.

абка́тчык, ✂, м.

Спецыяліст па абкатцы.

|| ж. абкатчыца, ✂.

абкаці́ць, ✂; зак.

1. Пракаціць што-н. вакол чаго-н.

   • А. абруч вакол слупа.

2. Аб’ехаць, праехаць пэўную тэрыторыю (разм.).

   • Абкаціў паўраёна.

абкача́цца, ✂; зак.

Качаючыся, пакрыць сябе чым-н.

• А. ў снег.
• А. ў гразь.

|| незак. абкачвацца, ✂.

абкача́ць, ✂; зак.

Пераварочваючы з боку на бок; пакрыць чым-н.

• А. рыбу ў муцэ.

|| незак. абкачваць, ✂.

|| наз. абкачванне, ✂.

абквэ́цацца, ✂; зак. (разм.).

Абмазацца чым-н., зрабіцца брудным, запэцкацца.

абквэ́цаць, ✂; зак. (разм.).

Абмазаць што-н. чым-н., забрудзіць.

• А. вопратку.

абкі́даць, ✂; зак.

1. Кідаючы, пакрыць каго-, што-н., абсыпаць.

   • А. дрэва зямлёй.

2. каго-што. Пакрыць высыпкай.

   • Губы абкідала (безас.).

3. Абшыць краі тканіны.

   • А. петлі ў кашулі.

|| незак. абкідаць, ✂ і абкідваць, ✂.

|| наз. абкіданне, ✂ і абкідванне, ✂.

абкітава́ць, ✂; зак.

Замазаць кітам шчыліны, пазы.

• А. вокны.

|| незак. абкітоўваць, ✂.

|| наз. абкітоўванне, ✂ і абкітоўка, ✂.

абкла́дка, ✂, ж.

1. гл. абкласці і аблажыць.

2. Тое, чым абкладзена (абложана) што-н.

   • Дзярновая а.