Verbum

арфагра́фія, ✂, ж.

1. Правілы напісання слоў і іх форм.

2. Само такое правільнае напісанне. У яго а. кульгае (піша з памылкамі).

|| прым. арфаграфічны, ✂.

• Арфаграфічная памылка.

арфаэ́пія, ✂, ж.

Правілы літаратурнага вымаўлення.

|| прым. арфаэпічны, ✂.

• Арфаэпічныя нормы.

арфі́ст, ✂, м.

Музыкант, які іграе на арфе .

|| ж. арфістка, ✂.

архаізава́ць, ✂; зак. і незак.

Зрабіць (рабіць) архаічным, устарэлым паводле стылю, манеры творчасці.

|| наз. архаізацыя, ✂.

архаі́зм, ✂, м.

1. Слова, моўны выраз або граматычная форма, якія ўстарэлі і выйшлі з агульнага ўжывання.

2. Перажытак мінулага.

арха́іка, ✂, ж.

Пра што-н. старое, старадаўняе.

архаі́чны, ✂.

Які ўяўляе сабою архаізм, уласцівы даўніне; старадаўні, устарэлы.

• А. стыль.

|| наз. архаічнасць, ✂.

арха́нгел, ✂, м.

У хрысціянскай міфалогіі: вышэйшага рангу анёл.

|| прым. архангельскі, ✂.

арха́р, ✂, м.

Дзікі горны баран з закручанымі рагамі.

арха́равец, ✂, м. (разм.).

Буян, свавольнік.