Verbum

апендыцы́т, ✂, м.

Запаленне чэрвепадобнага адростка сляпой кішкі (апендыкса).

|| прым. апендыцытны, ✂.

апе́нька, ✂, ж.

Асенні жаўтаваты ядомы грыб, які расце групамі каля пнёў, на пнях дрэў.

апера́бельны, ✂.

Такі, які можа быць аперыраваны, паддаецца аперацыі?.

• А. хворы.

|| наз. аперабельнасць, ✂.

апераза́цца, ✂; зак. (разм.).

Падперазацца поясам, дзягай.

|| незак. апяразвацца, ✂.

апераза́ць, ✂; зак. (разм.).

1. Надзець пояс, апаясаць каго-, што-н. Сам горад аперазалі (перан.) земляным валам.

2. перан. Моцна ўдарыць, агрэць.

   • А. палкай па спіне.

|| незак. апяразваць, ✂.

апера́тар​¹, ✂, м.

Урач-хірург, які робіць аперацыі.

апера́тар​², ✂, м. (спец.).

1. Асоба, якая выконвае якія-н. вытворчыя працэсы, аперацыі (назва ўваходзіць таксама ў складаныя словы, напр. кінааператар, гукааператар).

2. Спецыяліст, які робіць здымкі кінакарціны; кінааператар.

|| прым. аператарскі, ✂.

аператы́ўны, ✂.

Здольны хутка, дзелавіта выконваць практычныя задачы.

• Аператыўнае кіраўніцтва.

|| наз. аператыўнасць, ✂.

аперацы́йная, ✂, ж.

Памяшканне, дзе робяцца аперацыі​¹.

• А. хірургічнага аддзялення бальніцы.

апера́цыя​¹, ✂, ж.

Хірургічная лячэбная дапамога.

• А. на сэрцы.

|| прым. аперацыйны, ✂.

• Аперацыйнае аддзяленне (у бальніцы).
• Аперацыйнае ўмяшанне.