Verbum

рэстаўратар, ✂, м.

1. Спецыяліст па рэстаўрацыі прадметаў мастацтва, старых помнікаў.

   • Мастак-р.
   • Архітэктар-р.

2. Прыхільнік рэстаўрацыі (у 2 знач.).

|| прым. рэстаўратарскі, ✂.

рэстаўрацыя, ✂, ж.

1. Аднаўленне і ўмацаванне старых ці пашкоджаных помнікаў мастацтва, гісторыі і культуры.

2. Аднаўленне ранейшага палітычнага ладу (кніжн.).

|| прым. рэстаўрацыйны, ✂ і рэстаўратарскі, ✂.

• Рэстаўрацыйная майстэрня.

рэстаўрыраваць, ✂; зак. і незак.

Падвергнуць (-вяргаць) рэстаўрацыі.

|| зак. адрэстаўрыраваць, ✂.

|| наз. рэстаўрацыя, ✂.

рэсурс, ✂, м.

1. мн. Запасы, крыніцы чаго-н.

   • Харчовыя рэсурсы.
   • Прыродныя рэсурсы.
   • Працоўныя рэсурсы (частка насельніцтва краіны, здольная да працы).

2. Сродак, да якога звяртаюцца ў неабходным выпадку (кніжн.).

   • Выкарыстаць апошні р.

3. Тэхнічныя магчымасці чаго-н. (спец.).

   • Р. самалёта.

|| прым. рэсурсны, ✂.

рэсурсазберажэнне, ✂, н. (спец.).

Скарачэнне: зберажэнне рэсурсаў.

рэторта, ✂, ж. (спец.).

Лабараторная пасудзіна з доўгім выгнутым горлам, якая выкарыстоўваецца часцей для перагонкі вадкасцей.

|| прым. рэтортны, ✂.

рэтра, ✂.

1. нескл., н. Усё старадаўняе, што ўзнаўляе старое, мінулае.

   • Мода на р.

2. нязм. Стары, старадаўні, які ўзнаўляе старадаўнасць, даўніну.

   • Танцы ў стылі р.
   • Абсталяванне ў стылі р.

рэтраград, ✂, м.

Праціўнік прагрэсу, рэакцыянер.

|| ж. рэтраградка, ✂.

|| прым. рэтраградскі, ✂.

рэтраградны, ✂.

Рэакцыйны, адсталы.

• Рэтраградныя погляды.

|| наз. рэтраграднасць, ✂.

рэтрансляцыя, ✂, ж.

Прыём і перадача радыё- або тэлевізійнай праграмы цераз прамежкавы пункт.

|| прым. рэтрансляцыйны, ✂.