Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

анані́мны, ✂.

Без указання прозвішча аўтара.

  • Ананімнае пісьмо.
  • А. мастацкі твор.

|| наз. ананімнасць, ✂.

анані́мшчык, ✂, м. (разм. пагард.).

Той, хто піша ананімныя пісьмы.

|| ж. ананімшчыца, ✂.

анансава́ць, ✂; зак. і незак. (кніжн.).

Зрабіць (рабіць) анонс.

ана́пест, ✂, м.

Трохскладовая вершаваная стапа з націскам на апошнім складзе.

|| прым. анапестычны, ✂.

анархі́зм, ✂, м.

Грамадска-палітычная плынь, якая адмаўляе любыя формы дзяржаўнай улады і прапаведуе неабмежаваную свабоду асобы.

|| прым. анархічны, ✂.

анархі́ст, ✂, м.

Прыхільнік анархізму, член анархічнай арганізацыі.

|| ж. анархістка, ✂.

|| прым. анархісцкі, ✂.

ана́рхія, ✂, ж.

  1. Уласцівае анархізму адмаўленне дзяржаўнай улады; безуладдзе.

  2. Адсутнасць арганізаванага кіравання.

    • А. вытворчасці.

|| прым. анархічны, ✂.

анатава́ць, ✂; зак. і незак. (спец.).

Скласці (складаць) анатацыю чаго-н.

|| зак. праанатаваць, ✂.

ана́там, ✂, м.

Спецыяліст па анатоміі.

анатамі́раваць, ✂; зак. і незак.

Разрэзаць (разразаць) труп для навуковых або судова-медыцынскіх мэт.