Verbum

ва́пельня, ✂, ж.

Печ для выпальвання вапны ў вапняку.

|| прым. вапельны, ✂.

ва́пна, ✂, ж.

Вокіс кальцыю — рэчыва белага колеру, якое здабываецца з вапняку.

• Гашаная в.
• Даламітавая в.

|| прым. вапнавы, ✂.

• В. завод.
• В. раствор.

вапнава́ць, ✂; незак. (спец.).

Уносіць у Глебу вапну.

• В. кіслую глебу.

|| наз. вапнаванне, ✂.

вапня́к, ✂, м.

Асадкавая горная парода, якая мае ў сабе вапну.

|| прым. вапняковы, ✂.

вар, ✂, м.

1. Вада ў стане кіпення або толькі што ўскіпеўшая вада.

   • Як варам абдало (аб прыліве крыві да твару, выкліканым адчуваннем няёмкасці, збянтэжанасці, хвалявання).

2. Вараная смала (спец.).

варагава́ць, ✂; незак. (разм.).

Быць у непрыязных адносінах.

варажбі́т, ✂, м.

Той, хто займаецца варажбой.

|| ж. варажбітка, ✂.

варажы́ць, ✂; незак.

1. Прадказваць будучае або мінулае па картах, лініях рукі і пад.

2. Меркаваць, рабіць здагадкі.

|| зак. паваражыць, ✂ і зваражыць, ✂.

|| наз. варажба, ✂.

варанёны, ✂.

Пакрыты слоем вокіслу чорнага, цёмна-сіняга або карычневага колеру.

• Варанёная сталь.

варані́ць, ✂; незак.

Пакрываць паверхню металічных прадметаў (са сталі, чыгуну) тонкім слоем вокіслу чорнага, цёмна-сіняга або карычневага колеру, каб засцерагчы ад іржы; чарніць.

• В. сталь.

|| наз. вараненне, ✂.