Verbum

анлайнавы слоўнік

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т у ф х ц ч ш э ю я

а в к л н о п р у х ы э

а б в г д ж з к л м н п р т ф х ц ш я

тушыльнік, ✂, м.

Прыстасаванне для тушэння вуглёў.
Накрыўка для трубы самавара.

тушыць¹, ✂; незак.

Спыняць гарэнне чаго-н.; гасіць.
- Т. касцёр.
- Т. лямпу.
перан. Аслабляць, памяншаць.
- Т. спрэчку.
- Т. злосць.

|| зак. затушыць, ✂, атушыць, ✂, абтушыць, ✂ і патушыць, ✂.

|| наз. тушэнне, ✂.

тушыць², ✂; незак.

Варыць на малым агні ў закрытай пасудзіне.

Т. мяса.
Т. бульбу.

|| зак. стушыць, ✂ і патушыць, ✂.

|| наз. тушэнне, ✂.

тушэ, нескл., н. (спец.).

Характар, спосаб дакранання да клавішаў фартэпіяна пры ігры.
- Мяккае т.
- Моцнае т.
У спорце: укол, удар, нанесены фехтавальшчыкам саперніку ў адпаведнасці з правіламі, а таксама дотык барца абедзвюма лапаткамі да дывана, які абазначае паражэнне барца.