тушыць​1, ✂; незак.

  1. Спыняць гарэнне чаго-н.; гасіць.

    • Т. касцёр.
    • Т. лямпу.

  2. перан. Аслабляць, памяншаць.

    • Т. спрэчку.
    • Т. злосць.

|| зак. затушыць, ✂, атушыць, ✂, абтушыць, ✂ і патушыць, ✂.

|| наз. тушэнне, ✂.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)