Verbum

слізняк, ✂, м.

1. Род малюска, які не мае ракавіны.

2. перан. Пра бязвольнага, нікчэмнага чалавека (разм. зневаж.).

|| прым. слізняковы, ✂.

слізь, ✂, ж.

Цягучая і слізкая маса, якая выдзяляецца некаторымі клеткамі жывых арганізмаў, слізістымі залозамі.

|| прым. слізісты, ✂ і слізевы, ✂.

слімак, ✂, м.

1. Смоўж, які мае ракавіну і вельмі марудна рухаецца.

2. Пра бязвольнага, бесхарактарнага чалавека (разм. зневаж.).

|| прым. слімаковы, ✂.

сліна, ✂, ж.

Цягучая вадкасць, якая выдзяляецца ў поласці рота чалавека і жывёлы і садзейнічае змочванню і пераварванню ежы.

• Глытаць сліну (таксама перан. з зайздрасцю, з прагнасцю глядзець на што-н. смачнае, прывабнае, але недаступнае).
• Пырскаць слінай (таксама перан. гаварыць узрушана, з гневам, абурэннем і пад.).

|| прым. слінны, ✂.

• Слінныя залозы.

слінавыдзяленне, ✂, н.

Выдзяленне сліны сліннымі залозамі.

|| прым. слінавыдзяляльны, ✂.

слінацячэнне, ✂, н.

Узмоцненае выдзяленне сліны.

слініць, ✂; незак.

1. Змочваць слінай.

   • С. нітку.

2. Пэцкаць слінай.

   • Нельга с. кнігу.

|| зак. наслініць, ✂, паслініць, ✂ і заслініць, ✂.

слінявы, ✂ (разм. пагард.).

Вымазаны слінай; такі, у якога цячэ з рота сліна.

• Слінявае дзіця.

|| наз. слінявасць, ✂.