Verbum

анлайнавы слоўнік

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т у ф х ц ч ш э ю я

а в д ж о т у ы э

а б в г д е ж з й к л м н п с т ў ф х ц ч ш я

рэнтгенаграма, ✂, ж.

Фатаграфічны здымак пры дапамозе рэнтгенаўскіх прамянёў.

рэнтгенаграфія, ✂, ж.

Фатаграфаванне ўнутранай будовы непразрыстых прадметаў пры дапамозе рэнтгенаўскіх прамянёў.

|| прым. рэнтгенаграфічны, ✂.

рэнтгеналогія, ✂, ж.

Раздзел медыцыны, які займаецца вывучэннем прымянення рэнтгенаўскіх прамянёў для даследавання ўнутраных органаў, для дыягностыкі захворванняў і іх лячэння.

|| прым. рэнтгеналагічны, ✂.

рэнтгенаскапія, ✂, ж.

Прасвечванне рэнтгенаўскімі прамянямі непразрыстых прадметаў і даследаванне іх ценявога адбітка.

|| прым. рэнтгенаскапічны, ✂.

рэнтгенатэрапія, ✂, ж.

Лячэнне рэнтгенаўскімі прамянямі.

|| прым. рэнтгенатэрапеўтычны, ✂.

рэнтгенаў:

Рэнтгенавы прамяні — тое, што і рэнтгенаўскія прамяні.

рэнтгенаўскі, ✂.

рэнтгенаўскія прамяні — нябачныя прамяні, што з’яўляюцца кароткімі электрамагнітнымі хвалямі, якія здольны пранікаць праз непразрыстыя прадметы.
Які мае адносіны да прымянення такіх прамянёў.
- Р. здымак.
- Рэнтгенаўская апаратура.

рэнтгенолаг, ✂, м.

Урач — спецыяліст па рэнтгеналогіі і рэнтгенатэрапіі.