Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

рэлятывіст, ✂, м.

Паслядоўнік, прыхільнік рэлятывізму.

|| ж. рэлятывістка, ✂.

|| прым. рэлятывісцкі, ✂.

рэлятыўны, ✂ (кніжн.).

Тое, што і адносны (у 1 знач.).

|| наз. рэлятыўнасць, ✂.

рэляцыя, ✂, ж. (уст.).

Пісьмовае данясенне аб дзеяннях войск.

  • Пераможныя рэляцыі (таксама перан. шумныя паведамленні пра поспехі; іран.).