Verbum

ляда, ✂, н.

1. Дзялянка высечанага лесу, хмызняку; высечка.

2. Расчышчанае месца ў лесе пад пасеў або пад сенажаць.

|| прым. лядны, ✂.

• Лядная сістэма земляробства.

лядачы, ✂ (разм.).

Тое, што і лядашчы.

|| наз. лядачасць, ✂.

лядашчы, ✂ (разм.).

1. Кволы, слабы, хілы.

   • За возам брыла лядашчая карова.

2. Стары, струхлелы; збуцвелы.

   • Лядашчая вопратка слаба грэла.

|| наз. лядашчасць, ✂.

лядзяк, ✂, м.

Невялікі кавалак лёду.

• Рукі халодныя, як ледзякі.

ляднік, ✂, м. (спец.).

Зборышча вялікай масы паўзучага лёду ў гарах ці палярных зонах.

|| прым. ледніковы, ✂.

• Ледніковыя наносы.

лядовы, ✂.

Які адбываецца ў ільдах.

• Лядовыя плаванні.

лядоўнік, ✂, м.

Вагон з лёдам.

• Вагон-л.

лядоўня, ✂, ж.

Склеп з лёдам для захоўвання мясных, рыбных прадуктаў.

ляжак, ✂, м.

1. Ніжняе апорнае ляжачае бервяно зруба.

2. Гарызантальная частка дымахода, якая вядзе ад печы да коміна.

   • Л. дыміць.

3. Месца для ляжання.

ляжалы, ✂.

1. Нясвежы, даўні.

   • Л. тавар.
   • Ляжалая мука.

2. Які пэўны час знаходзіўся ў стане вылежвання, вылежалы.

   • Л. лён.