Verbum

прышрубаваць, ✂; зак.

Прымацаваць пры дапамозе шрубы.

• П. накрыўку.

|| незак. прышрубоўваць, ✂.

|| наз. прышрубоўванне, ✂.

прышч, ✂, м.

Невялікі запалены бугарок на скуры.

• Твар у прышчах.

|| памянш. прышчык, ✂.

прышчаваты, ✂ і прышчавы, ✂.

Пакрыты прышчамі.

• П. твар.

|| наз. прышчаватасць, ✂ і прышчавасць, ✂.

прышчавець, ✂; незак. (разм.).

Пакрывацца прышчамі.

|| зак. апрышчавець, ✂.

прышчаміць, ✂; зак.

Заціснуць, зашчаміць.

• П. кату лапу.

|| незак. прышчамляць, ✂.

прышчапіць, ✂; зак.

1. Зрабіць перасадку часткі жывой расліны (чаранок, вочка) на тканку другой расліны, каб перадаць пэўныя ўласцівасці.

2. Увесці ў арганізм вакцыну для папярэджвання ці вылечвання якой-н. хваробы.

   • П. воспу.

3. перан., каму. Прымусіць засвоіць, зрабіць прывычным.

   • П. культурныя звычкі.

|| незак. прышчэпліваць, ✂.

|| наз. прышчэпка, ✂ і прышчэпліванне, ✂.

|| прым. прышчэпачны, ✂.

• Прышчэпачныя кампаненты.

прышчэп, ✂, ✂, м. і прышчэпа, ✂, ж.

Прышчэпленая расліна.

прышчэпак, ✂, м. (спец.).

Чаранок расліны, які перасаджваецца на тканку іншай расліны для надання ёй новых уласцівасцей.

прышчэпка, ✂, ж.

1. гл. прышчапіць.

2. Заціскачка для прымацавання да вяроўкі павешанай бялізны.

прышыўны, ✂.

Які прышываецца, не прышпільны.

• Прышыўныя манжэты.