Verbum

складаўтваральны, ✂.

Пра гук: які можа ўтварыць склад.

складацца, ✂; незак.

1. гл. скласціся.

2. Мець у сваім складзе каго-, што-н., быць складзеным з каго-, чаго-н.

   • Падручнік складаецца з двух раздзелаў.

складаць, ✂; незак.

1. гл. скласці.

2. Быць састаўной часткай чаго-н.; утвараць сабой што-н.

   • Большую частку праграмы складалі народныя песні.

складачны, ✂.

Прыстасаваны для склада​¹ (у 1 знач.), складвання чаго-н.

• Складачныя памяшканні.

складзіраваць, ✂; зак. і незак. (спец.).

Змясціць (змяшчаць) на склады 1 (у 1 знач.), у сховішчы.

• С. зерне.

|| наз. складзіраванне, ✂.

складка, ✂, ж.

1. Роўна складзеная ў дзве столкі і загнутая палоска на тканіне, паперы.

   • Пашыць спадніцу ў складкі.

2. Прамалінейны згіб на штаніне.

   • Штаны з адпрасаванымі складкамі.

3. Маршчына, адвісласць на скуры.

   • Адвіслыя складкі на шыі.

4. Згіб у пластах зямной кары.

   • Складкі горных парод (спец.).

|| памянш. складачка, ✂.

складкаваты, ✂, (спец.).

Утвораны складкамі, са складкамі.

• Складкаватыя горы.

|| наз. складкаватасць, ✂.

складны​¹ ✂ прым.

1. Зграбны, стройны (разм.).

   • Складная дзяўчына.

2. Пра мову, пісьмо і пад.: звязны, паслядоўны, лагічны.

   • Складаная прамова.
   • Складаная песня.

|| наз. складнасць, ✂.

складны​² ✂ прым.

Такі, які можна складваць дзякуючы рухомаму злучэнню частак.

• С. метр.

складчына, ✂, ж.

Унясенне грошай, прадуктаў і пад. удзельнікамі якой-н. агульнай справы.

• Купіць дачу ў складчыну.
• Устроіць складчыну.