Verbum

адпрасі́цца, ✂; зак.

Папрасіць дазволу пайсці або паехаць куды-н., не ўдзельнічаць у чым-н.

• А. з работы.
• Ад смерці не адкупішся і не адпросішся (прыказка).

|| незак. адпрошвацца, ✂.

адпраўле́нне, ✂, н.

1. гл. адправіцца і адправіць.

2. Тое, што пасылаецца, адпраўляецца поштай (афіц.).

   • Паштовае а.
   • Заказное а.

адпраўны́, ✂ (кніжн.).

1. Такі, з якога адпраўляюць каго-, што-н., адкуль адпраўляюцца.

   • А. пункт.
   • Адпраўная станцыя.

2. перан. Такі, з якога зыходзяць, зыходны.

   • А. пункт погляду.

адпра́ўшчык, ✂, м. (афіц.).

Той, хто адпраўляе, перасылае што-н.

• А. грузаў.
• А. бандэролі.

|| ж. адпраўшчыца, ✂.

|| прым. адпраўшчыцкі, ✂.

адпрацава́ць, ✂; зак.

1. Разлічыцца за доўг сваёй працай.

   • А. за грошы.

2. Папрацаваць нейкі час.

   • А. пяць дзён у полі.

3. Скончыць працаваць.

   • А. сваё.

4. Надаць чаму-н. канчатковы выгляд; дамагчыся майстэрскага выканання.

   • А. нумар праграмы.

|| незак. апрацоўваць, ✂.

|| наз. адпрацоўванне, ✂ і адпрацоўка, ✂.

адпрэ́гчы, ✂; зак.

Зняць вупраж, выпрагчы.

|| незак. адпрагаць, ✂.

адпу́дзіць, ✂; зак.

Спалохаўшы, адагнаць.

• А. птушак.

|| незак. адпуджваць, ✂.

адпускні́к, ✂, м.

Чалавек, які знаходзіцца ў водпуску.

|| ж. адпускніца, ✂.

адпускны́, ✂.

1. Які мае адносіны да водпуску.

   • А. месяц.
   • Адпускныя грошы.

2. Які ўстанаўліваецца пры выпуску прадукцыі (пра цэны; спец.).

   • Адпускная цана.

адпусці́цца, ✂; зак. (разм.).

1. Аслабнуць, стаць менш нацягнутым, заціснутым.

   • Папруга адпусцілася.

2. Страціць загартоўку.

   • Сякера адпусцілася.

3. перан. Палагаднець, стаць больш згаворлівым.

   • Маці пазлуе крыху і адпусціцца.

|| незак. адпускацца, ✂.