Verbum

прытупіць, ✂; зак.

1. Трохі затупіць.

   • П. нож.

2. перан. Аслабіць, зрабіць менш успрыімлівым.

   • П. памяць.
   • П. пільнасць.

|| незак. прытупляць, ✂.

|| наз. прытупленне, ✂.

прытупнуць, ✂; аднакр.

Тупнуць, стукнуць нагой аб падлогу або зямлю.

• П. ботамі.

прытушыць, ✂; зак. (разм.).

Аслабіць, убавіць; затушыць (святло, агонь).

• П. лямпу.
• П. цыгарэту.

прытча, ✂, ж. (кніжн.).

У старажытнай літаратуры; іншасказальнае апавяданне з павучальным вывадам.

• П. пра блуднага сына.

|| прым. прытчавы, ✂.

прытым, злуч.

Да таго ж, акрамя таго (ужыв. звычайна ў спалучэнні са злучнікамі «і», «ды», «а»).

• Ён малавопытны і п. мяккахарактарны.

прыўдарыць, ✂; зак. (разм.).

1. Пачаць рабіць што-н. хутчэй, паднаціснуць.

   • Трэба п., бо не выканаем норму.

2. Пачаць заляцацца, валачыцца.

   • П за суседкай.

|| незак. прыўдараць, ✂.

прыўзняты, ✂.

1. Бадзёры, ажыўлены.

   • П. настрой.

2. Высокі, урачысты.

   • П. тон.

|| наз. прыўзнятасць, ✂.

прыўзняць, ✂; зак.

Трохі ўзняць, падняць.

• П. галаву.

|| незак. прыўзнімаць, ✂.

|| звар. прыўзняцца, ✂.

|| незак. прыўзнімацца, ✂ і прыўздымацца, ✂.

прыўнесці, ✂; зак.

Уключыць, унесці што-н. дадатковае, пабочнае.

• Рэчаіснасць прыўнесла ў жыццё многа змен.

|| незак. прыўносіць, ✂.

|| наз. прыўнясенне, ✂.

прыўстаць, ✂; зак.

Прыпадняцца, устаць не на ўвесь рост.

• П. з месца.

|| незак. прыўставаць, ✂.