Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

тушаваць​1, ✂; незак.

Наносіць цені на малюнак, пакрываць тушоўкай, тушшу.

|| зак. затушаваць, ✂.

|| наз. тушаванне, ✂ і тушоўка, ✂.

|| прым. тушавальны, ✂.

тушаваць​2, ✂; незак.

Выпадкова дакранацца да більярднага шара, рабіць туш ​3.

тушаны, ✂.

Прыгатаваны варкай у закрытай пасудзіне.

  • Тушанае мяса.

тушканчык, ✂, м.

Млекакормячая жывёліна атрада грызуноў з вельмі доўгімі заднімі нагамі і хвастом, якая жыве ў пустынях і стэпах.

|| прым. тушканчыкавы, ✂.

  • Сямейства тушканчыкавых (наз.).

тушонка, ✂, ж.

Кансерваванае тушанае мяса.

  • Свіная т.

|| прым. тушоначны, ✂.

тушоўка, ✂, ж.

  1. гл. тушаваць ​1.

  2. Цені, штрыхі, якія наносяцца на малюнак, план, карту і пад.

    • Палажыць тушоўку на малюнак.
    • Густая т.

тушыльнік, ✂, м.

  1. Прыстасаванне для тушэння вуглёў.

  2. Накрыўка для трубы самавара.

тушыць​1, ✂; незак.

  1. Спыняць гарэнне чаго-н.; гасіць.

    • Т. касцёр.
    • Т. лямпу.
  2. перан. Аслабляць, памяншаць.

    • Т. спрэчку.
    • Т. злосць.

|| зак. затушыць, ✂, атушыць, ✂, абтушыць, ✂ і патушыць, ✂.

|| наз. тушэнне, ✂.

тушыць​2, ✂; незак.

Варыць на малым агні ў закрытай пасудзіне.

  • Т. мяса.
  • Т. бульбу.

|| зак. стушыць, ✂ і патушыць, ✂.

|| наз. тушэнне, ✂.

тушэ, нескл., н. (спец.).

  1. Характар, спосаб дакранання да клавішаў фартэпіяна пры ігры.

    • Мяккае т.
    • Моцнае т.
  2. У спорце: укол, удар, нанесены фехтавальшчыкам саперніку ў адпаведнасці з правіламі, а таксама дотык барца абедзвюма лапаткамі да дывана, які абазначае паражэнне барца.