Verbum

серавадарод, ✂, м.

Газ з рэзкім непрыемным пахам, які ўтвараецца пры гніенні бялковых рэчываў.

|| прым. серавадародны, ✂.

серавуглярод, ✂, м.

Бясколерная, лёгкая на загаранне ядавітая вадкасць з непрыемным пахам.

|| прым. серавугляродны, ✂.

серада, ✂, ж.

Трэці дзень тыдня, які ідзе пасля аўторка.

серадняк, ✂, м.

1. Селянін-аднаасобнік, які мае зямельны ўчастак, апрацоўвае яго ўласнымі сіламі без наёмнай працы і па свайму маёмаснаму становішчу знаходзіцца паміж бедняком і кулаком.

2. Чалавек сярэдніх здольнасцей, які нічым асаблівым не вылучаецца.

|| ж. сераднячка, ✂.

|| прым. серадняцкі, ✂.

сераль, ✂, м.

1. Палац турэцкага султана.

2. Тое, што і гарэм.

серафім, ✂, м.

У хрысціянскай міфалогіі — шасцікрылы анёл.

сербалужыцкі, ✂.

1. гл. сербалужычане.

2. Тое, што і лужыцкі.

   • Сербалужыцкая літаратура (на верхня- і ніжнялужыцкай літаратурных мовах).

сербалужычане, ✂, м.

Тое, што і лужычане.

|| ж. сербалужычанка, ✂.

|| прым. сербалужыцкі, ✂.

сербануць, ✂; зак.

1. гл. сёрбаць.

2. чаго. З’есці трохі чаго-н. вадкага (разм.).

   • Сербанула булёну і пабегла.

сербы, ✂, м.

Паўднёваславянскі народ, які складае асноўнае насельніцтва Сербіі.

|| ж. сербка, ✂.

|| прым. сербскі, ✂.